راستش چند روزیه که دارم بهترین لحظه های زندگیمو با بهترین آدم زندگیم سپری میکنمحس خوبیه... چون یکی هست که میشه راحت باهاش حرف زد و کنارش آرامش دارمترس از دست دادن یه همچین آدمی که مثلش تو دنیا نیست بعضی وقتا اذیتم میکنهولی یه جا خوندم که ما آدمابهترین لحظه هامونو واسه همین ترس که شاید هیچ وقت به واقعیت تبدیل نشهخراب میکنیم؛از بهترین چیزا میگذریم و از دستشون میدیم!واسه همینم تصمیم دارم که دیگه این اشتباهو تکرار نکنم و لحظه های خوب با هم بودنمونو خراب نکنماینارو گفتم تا به همین حاصل برسم که اگه ی

خیلی خوبه که یه چیزی تو چشماش باشه و از نگاه بهش سیر نشیتو باشی و اون و چشماش... چشماییی اندازه یه دریا که توشون غرق میشی!چشمایی که شدن زندگیتشدن آرامشتشدن دار و ندارتشدن دو تا عشق به تمام معنا و...پ.ن:فقط قدر چشماشو بدون که اگه حسرت خیره شدن بهشونو رو دلت بذارهیه لحظه هم نمیتونی زنده بمونی(پس حسرتشو به دلم نذار که یه لحظه هم نمیتونم...)****مرسی که وقت گذاشتید دوستانلحظه لحظه های پاییزتون پر از عشق و قدم تو برگ ریزون!